jueves, 14 de marzo de 2013

Habitata naturan








Pentsatzeko prozezu guzti honen ondoren, azkenean, ideia bati eutsi nion eta horrekin egin nuen aurrera.
modulorik gabe
Habitataren zati finkoan sartzeko, mendiaren aldetik goratzen diren eskilera batzuetatik igo behar dugu, habitataren "atzeko" aldean geratzen direnak. Bi beirazko ate handi irekiz sar gintezke, bentilaziorako ere balio dutenak. Sartu ahala beiraleiho handiekin egiten dugu topo, Zarauzko bistarik ederrenetakoak erakusten dizkigutenak. Izan ere, Zarauz osoa ikusteaz gain, Getariako arratoia eta itsaso zabala ere ikusten dira. Eskuin aldean janaria prestatzeko gune bat daukagu, jantokia aurrean duela. Ezkerraldean, aldiz, lau pertsonentzat egokiturik dagoen esertoki eroso bat aurkitzen dugu, eta honen alboan, uretan murgilduz erlaxatzeko gune aparta, habitatean biziko den bezero batek eskatu bezala.
moduloekin
 Zati finko amankomunari loturik, lau modulo atxikitzeko lekua dago. Nik guztiak 12m^2-koak egin dutut, baina beste neurri batzuekin habitatera batzeko arazorik ez litzateke egongo zenbait kasuetan. Modulo guztien sarreratik ez da ohea gehiegi ikusten, eta nahi izanez gero, ate korredera batekin espazioa mugatu daiteke. Guztiek dute ikasmahai zabal bat apal funtzioa egiten duen beso batekin, ohea, eta armairu bat. Honez gain, beiraleiho handiak dituzte egunez bista ederrak eta gauez izarrak ikusteko.


kanpoko bista
Marrazkian ikus daitekeen bezala, zati finkoak eta moduloak altuera desberdinak dituzte. Izan ere, finkoak 4m-ko altuera duen bitartean, moduloen altuera 3m-koa da. Habitatak gehien duen materiala beira dela kontuan izanik, udan eguzki asko sartuko dela eta bero handia egingo duela suposatu dut. Sabai garai hauei esker, beroa goruntz joango da eta giroa freskoagoa izango da.

barneko bista
Lehen aipatu bezala, beiraleiho zabalei esker Zarautz osoa, Getaria eta itsaso zabala ikus daiteke, kampinera igotzen diren egurrezko eskileraz gain. Bide honi esker, habitatera heltzeko arazorik ez da egongo, nahiz eta eguraldi ona egitean jendea bista apartez gozatzeko bertatik igoko den arren.

Azaldutako guztia hobeto uler dadin, maketa sinple pare baten irudiekin lagatzen zaituztet.









lunes, 11 de marzo de 2013

Green Roofs





Pasadan aste integratuan, Kembrich unibertsitateko irakasle batek sabai organikoei buruzko hitzaldi bat eman zigun. Haien funtzionamendua azaldu zigun, bere alde onak eta txarrak, eta ur sistema urbanoan integratzeko arrazoi ezberdinak. Honi buruzko azalpentxo baten ondoren, galdera bat planteatu zigun:

Guk ezagutzen ditugun sabai berde guztiak, benetan berdeak al dira?

Askotan, eraikinei landaredun sabaia ipintzearekin soilik iada eraikin ekologikoa dela usten dugu. Baina sabai hori mantenitu beharra badago, ureztatu eta zaindu beharra badago, ez da izango ekologikoa. Horretarako, urte osoan zehar eroritako euriarekin sostengatu behar du, euri urak gordez landareak ureztatzeko sistema bat izanik, besteak beste.

Eraikina ekologikoa izan dadin, gainera, materialen kutsagarritasuna gutxitu behar da, haiek emititutako gas eta azidoak neurtuz eta ahal diren gehien murriztuz. Dagoeneko erabiliak izan diren materialak birziklatzea ere beste posibilitate bat da, honek materialen bizitza luzatu eta zaborrak murriztea ondorioztatzen baitu.

Era guztietako sabai berdeak daude, aislantea geruza guztien azpian dutenak eta aislantea goian daramatenak, landareekin ukipenean egonez. Sabaiaren formaren arabera bi mota daude: aldapa mailakaturik izanik sabai horizontalak dituztenak, eta mailakatu gabe malda agerian uzten dutenak. Azken hauetan, lur asko erabili behar da, eta mendi artifizial bat egitea bezela dela kontuan izanik, askoz era garestiago irteten da. Beraz, kontu handia izan behar da eraikitzerako garaian, gaizki egiten bada eraikinaren kostua asko garestitu daitekeelako. Horregatik, oso garrantzitsua da eremuko klima, euriteak eta ur bideratze sistema posibleak ongi aztertzea.

mailakatu gabe
mailakaturik
Askotan, arkitektoek eraikuntza konbentzionaletara jotzen dute, egin daitezkeen berrikuntzetan pentsatzen gelditu gabe, ikertu gabe. Baina gaur egungo teknologiei esker, sabai berde bat egiteko asmoa izan ostean, gaian espezializatutako arkitektoei laguntza eskatzea posible da, proiektua hasieratik ekologikoruntz bideratuz eta diru kostean ezustekorik ez eramanez.

Baina guzti honek, zertarako balio du?

Sabai berdeek, kutsadura kontrolatzen laguntzen dute, landareak CO2 zurgatu eta O2 emititzen baitute. Gainera, euri urak gorde eta berrerabiliz, kanaloietan zehar kaleruntz jaurtitzen den ur kantitatea gutxitzen da, New Yorken edo Indian gertatutako inundazioak bezalakoak ekidituz. Izan ere, kaleetan zehar ur gutxiago egotean, antzinan eraikitako alkantarilatuak arnas hartu dezake.

Eraikuntza bat egitean, naturari lurzoru zati bat kentzen diogu, hondatzen diogu, eta sabai berdeei esker naturari lehen kendutako zatia bueltatuko diogu. Honez gain, estetikoki eraikinak naturan integratzen lagunduko ditu.

Honez gain, landarediarekin lorategi eta gune natural ederrak egin daitezke gehiegi erabiltzen ez diren sabaietan, aisialdirako leku eder eta erosoak adin ezberdinetako jendeak bertan atseden har dezan. Bertan frutak, barazkiak eta espeziak landatuz elikagaiak lor genitzazke, benetako baratzak sortuz eta beraz guneei erabilpen bikoitza emanez. Gainera, gordetako euri urak landareak ureztatzeko erabiltzeaz gain, eraikinaren garbiketarako eta pertsonen erabilpenerako erabil daiteke, baita giroa hozteko ere (arabiar lurretan egiten den bezala), gure ur kontsumoa murriztuz.

Vancouverren adibidea aztertuz, ikus dezakegunez udaran ez du bat ere euririk egiten, eta beraz, neguan jasotako euri urak erabiltzen dituzte haien beharretarako.
Euskal Herrian, ordea, euri ugari egiten du, eta izugarria izango litzateke ur hori guztia mundu berdeago bat egiteko berrerabiltzea.Gainera, merkeagoa da lurra zulatu eta alkantarilatua egin baino, edozein arazoren aurrean obra kostotsuak egitea bideratzen duena. Zoritxarrez, eraikin bakar batean era honetako sabaiak aplikatuz ez genuke askorik lortuko, benetan bere funtzioa bete dezan hiri guztian aplikatu behar baita.

Ondorioz, hitzaldi honekin, ura gure eguneroko bizitzan oso garrantzitsua dela konturatu naiz, eta horregatik naturak ematen digun ura bererrabili eta aprobetxatzen saiatu behar gara, mundu ekologiko eta berdeago baten alde borrokatuz.

martes, 5 de marzo de 2013

Trinitate Plaza

Pasadan asteko tailerrean, Trinitate Plazak historian zehar jasan izan dituen aldaketa positibo nahiz negatibo guztiak azaldu ondoren, guri, ikasleoi, gaur egun Trinitatea bilakatu denaren inguruan erreflexio bat egitera bultzatu gintuzten.

Hasiera batean etxebizitzak besterik ez zeuden eremuan, eskola bat eta ondoren kartzela bat eraiki zen. Hura bota ondoren, zenbait arrasto gelditu ziren bertan, pilota partiduetarako erabiltzen hasi zirenak, frontoi moduan. Denbora igaro ahala, pilota partiduez gain era guztietako ikuskizunak egiten hasi ziren, herritarren elkargune eta ospakizun zentro bilakatuz. Erabilera honi loturik eta jarraipena emateko asmoz, Luis Peña Ganchegik frontoia errestauratu, bolatokiari sabaia eman eta eremuaren albo bietan harrizko harmailak kokatu zituen, elizen atzealdeen materialekin bat egin eta jarraipena emanez.

Zoritxarrez, garai batean gune alai, goxo eta erakargarria zena, txoko ilun eta segurtasun gabekoa bilakatu zen, eta honi konponbidea jarri nahiean, bolatokia itxi eta almazen erabilera eman zitzaion, saskibaloi kantxa eta futbol zelaian bihurtu zuten erdiko espazioa, eta gauez itxi ahal izateko metalezko harresi bat ipini zuten. Pentsatzekoa den bezala, honek guztiak Trinitateari berez zuen xarma kendu dio, eta guztion esku dago geure proposamenen bitartez plazari giro berri bat ematea.

Nire proposamenetako bat, bolatokia irekitzea da. Euriaren aurrean aterpe bezala funtsionatzeaz gain, harrizko harmail eta zutabeei bere berezko indarra bueltatuko lioke, haurrek jolasteko txoko aparta bihurtzeaz gain.

Bestalde, ez litzateke bat ere gaizki egongo harresia kentzea. San Telmo museoaren eraikitzetik, mendira joateko posibilitatea deuseztatu da, eta beraz, gune segurua izan liteke, harresiaren beharrik gabe. Plazak herriarekin kontaktu gehiago izango luke eta espazio bisuala dexente handituko litzateke.